Mycoplasma genitalium bij vrouwen

Mycoplasma genitalium is een bacterie die seksueel wordt overgedragen en bij vrouwen verschillende klachten kan veroorzaken. De bacterie kan een ontsteking van de baarmoederhals veroorzaken en in sommige gevallen verder opstijgen naar de baarmoeder of eileiders. Toch merken veel vrouwen helemaal niet dat zij besmet zijn.

Omdat de symptomen sterk lijken op die van chlamydia of gonorroe, is een laboratoriumtest nodig om vast te stellen of Mycoplasma genitalium de oorzaak is.

Wat is Mycoplasma genitalium?

Mycoplasma genitalium is een bacteriële soa die de slijmvliezen van de geslachtsorganen kan infecteren.

Bij vrouwen bevindt de bacterie zich meestal in de baarmoederhals of plasbuis. Zonder behandeling kan de infectie soms verder uitbreiden naar de inwendige geslachtsorganen.

Symptomen van Mycoplasma genitalium bij vrouwen

Veel vrouwen ontwikkelen geen klachten. Wanneer er wel symptomen optreden, kunnen deze bestaan uit:

• Veranderde of toegenomen vaginale afscheiding.
• Pijn of een branderig gevoel tijdens het plassen.
• Pijn in de onderbuik.
• Pijn tijdens het vrijen.
• Bloedverlies na seks.
• Tussentijds bloedverlies.

Deze klachten kunnen ook worden veroorzaakt door andere soa's of vaginale infecties. Daarom is aanvullend onderzoek noodzakelijk.

Kun je besmet zijn zonder klachten?

Ja. Een groot deel van de vrouwen met Mycoplasma genitalium merkt niets van de infectie.

Ondanks het ontbreken van klachten kan de bacterie wel worden overgedragen aan een seksuele partner.

Zijn er mogelijke complicaties?

Wanneer een besmetting niet wordt behandeld, kan de bacterie in sommige gevallen opstijgen naar de baarmoeder en eileiders.

Hierdoor kan een ontsteking van het kleine bekken (PID) ontstaan. Een onbehandelde PID kan gevolgen hebben voor de vruchtbaarheid en vergroot het risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Wanneer moet je je laten testen?

Een test op Mycoplasma genitalium is verstandig wanneer:

• Je klachten hebt die passen bij een soa.
• Een seksuele partner positief getest heeft.
• Klachten blijven bestaan nadat andere soa's zijn uitgesloten.
• Een arts vermoedt dat Mycoplasma genitalium de oorzaak is.

De bacterie wordt niet standaard onderzocht bij iedere soa-test.

Hoe wordt Mycoplasma genitalium vastgesteld?

De bacterie wordt aangetoond met een PCR-test op een vaginaal uitstrijkje, een uitstrijkje van de baarmoederhals of een urinemonster.

Deze laboratoriumtest is zeer betrouwbaar wanneer deze op het juiste moment wordt uitgevoerd.

Hoe wordt de infectie behandeld?

Mycoplasma genitalium wordt behandeld met antibiotica. Welke behandeling wordt gekozen, hangt onder andere af van de kans op antibioticaresistentie.

Volg de voorgeschreven kuur altijd volledig af en informeer recente seksuele partners wanneer een besmetting is vastgesteld.

Kun je opnieuw besmet raken?

Ja. Een eerdere infectie geeft geen bescherming tegen een nieuwe besmetting.

Veilig vrijen en het informeren van seksuele partners helpen om herbesmetting te voorkomen.

Veelgestelde vragen over Mycoplasma genitalium bij vrouwen

Hebben vrouwen altijd klachten?

Nee. Veel vrouwen merken niets van een besmetting.

Kan Mycoplasma genitalium de vruchtbaarheid beïnvloeden?

Wanneer de infectie onbehandeld blijft en een bekkenontsteking veroorzaakt, kan dit gevolgen hebben voor de vruchtbaarheid.

Wordt standaard op Mycoplasma genitalium getest?

Nee. De bacterie wordt meestal alleen onderzocht wanneer daar een medische aanleiding voor is.

Is de infectie goed te behandelen?

Ja. Met de juiste antibiotica is Mycoplasma genitalium meestal goed te behandelen.

Kan ik opnieuw besmet raken?

Ja. Een eerdere besmetting biedt geen blijvende bescherming.

Laat klachten op tijd onderzoeken

Mycoplasma genitalium veroorzaakt niet altijd klachten, maar kan zonder behandeling wel complicaties geven. Heb je aanhoudende klachten die passen bij een soa of is een partner positief getest? Bespreek dan met een arts of een test op Mycoplasma genitalium verstandig is. Een tijdige diagnose helpt om complicaties te voorkomen en verdere verspreiding van de bacterie tegen te gaan.