Genitale herpes

Genitale herpes is een veelvoorkomende seksueel overdraagbare aandoening (soa) die wordt veroorzaakt door het herpes simplex-virus (HSV). De infectie kan klachten geven zoals pijnlijke blaasjes en zweertjes op of rond de geslachtsdelen, maar lang niet iedereen merkt dat hij of zij besmet is.

Na een besmetting blijft het herpesvirus levenslang in het lichaam aanwezig. Dat betekent niet dat je voortdurend klachten hebt. Veel mensen krijgen slechts af en toe een uitbraak, terwijl anderen nooit merkbare symptomen ontwikkelen.

Wat is genitale herpes?

Genitale herpes wordt meestal veroorzaakt door herpes simplex-virus type 2 (HSV-2). Ook herpes simplex-virus type 1 (HSV-1), dat vaak een koortslip veroorzaakt, kan tijdens orale seks worden overgedragen op de geslachtsdelen.

Na de eerste besmetting blijft het virus aanwezig in een zenuwknoop. Op een later moment kan het opnieuw actief worden, waardoor een nieuwe uitbraak ontstaat.

Hoe krijg je genitale herpes?

Genitale herpes wordt overgedragen door direct huid- of slijmvliescontact met iemand die het virus bij zich draagt.

Besmetting kan plaatsvinden tijdens:

• Vaginale seks.
• Anale seks.
• Orale seks.
• Direct contact met blaasjes of zweertjes.

Het virus kan ook worden overgedragen wanneer er geen zichtbare blaasjes aanwezig zijn. Dit wordt asymptomatische virusuitscheiding genoemd.

Wat zijn de symptomen van genitale herpes?

Niet iedereen krijgt klachten. Wanneer er wel symptomen optreden, bestaan deze vaak uit:

• Jeuk of een branderig gevoel.
• Kleine pijnlijke blaasjes.
• Zweertjes nadat de blaasjes zijn opengegaan.
• Pijn tijdens het plassen.
• Opgezette lymfeklieren.
• Griepachtige klachten tijdens een eerste uitbraak.

De eerste uitbraak is meestal ernstiger dan latere uitbraken.

Wanneer moet je testen op genitale herpes?

Onderzoek is verstandig wanneer je blaasjes, zweertjes of andere klachten hebt die passen bij genitale herpes. Ook wanneer een seksuele partner herpes heeft, is het verstandig om je situatie met een arts te bespreken.

Bij afwezigheid van klachten wordt niet altijd standaard getest. De keuze voor aanvullend onderzoek hangt af van je persoonlijke situatie.

Hoe wordt genitale herpes vastgesteld?

Wanneer er blaasjes of zweertjes aanwezig zijn, kan een arts materiaal afnemen voor laboratoriumonderzoek. Hiermee kan worden vastgesteld of het herpes simplex-virus aanwezig is.

In sommige situaties kan aanvullend bloedonderzoek worden overwogen, maar dit is niet altijd geschikt om een recente besmetting vast te stellen.

Hoe wordt genitale herpes behandeld?

Het herpesvirus kan niet uit het lichaam worden verwijderd. Wel zijn er virusremmende medicijnen beschikbaar die de duur van een uitbraak kunnen verkorten en de klachten kunnen verminderen.

Bij mensen die vaak uitbraken hebben, kan een arts een langdurige behandeling adviseren om nieuwe uitbraken te helpen voorkomen.

Kun je genitale herpes voorkomen?

Het risico op besmetting kan worden verkleind door condooms te gebruiken en seksueel contact te vermijden tijdens een actieve uitbraak.

Omdat het virus ook zonder zichtbare klachten kan worden overgedragen, biedt geen enkele maatregel volledige bescherming.

Veelgestelde vragen over genitale herpes

Is genitale herpes een soa?

Ja. Genitale herpes is een seksueel overdraagbare aandoening die wordt veroorzaakt door het herpes simplex-virus.

Kun je genitale herpes hebben zonder klachten?

Ja. Veel mensen merken nooit dat zij besmet zijn.

Is genitale herpes te genezen?

Nee. Het virus blijft levenslang aanwezig, maar de klachten zijn meestal goed te behandelen.

Kun je meerdere uitbraken krijgen?

Ja. Het virus kan later opnieuw actief worden, waardoor nieuwe uitbraken kunnen ontstaan.

Hoe weet ik zeker of ik genitale herpes heb?

Wanneer je klachten hebt, kan laboratoriumonderzoek bevestigen of het om genitale herpes gaat.

Twijfel je? Laat je onderzoeken

Genitale herpes is een veelvoorkomende soa die niet altijd direct klachten veroorzaakt. Heb je blaasjes, zweertjes of een branderig gevoel rond de geslachtsdelen? Laat je dan onderzoeken. Een tijdige diagnose maakt het mogelijk om de klachten te behandelen en de kans op overdracht naar een partner te verkleinen.